van hard werken naar arbeidsongeschikt. (deel1)
ik ben Rob en ik heb 30 jaar hard en zwaar werk verricht.
ik begon te werken op mijn 15e met verschillende baantjes via uitzendburo’s bij drukkerijen,metaal bedrijven, IBM, totdat ik bij een verzinkerij ging werken en een contract kreeg ik heb daar tot mijn 18e gewerkt en ben toen via een vriend in de verhuiswereld terecht gekomen.
iedereen heeft wel eens verhuist maar het elke dag doen is leuk en bijzonder, maar ook zwaar, je bent jong en sterk dus je pakt alles wat je kunt en jonge jongens onder elkaar altijd ff stoer doen wie het zwaarste kan tillen natuurlijk en dat kan als je jong bent makkelijk, mijn werkgever had de UVA als vaste klant dus veel met bureau’s kasten en dozen aan de gang elke dag, van intern tot extern van pand naar pand. er waren veel panden bij zonder lift of onmogelijke gangen met trappen erin verwerkt echt Amsterdams maar we hadden werk en lol dus je deed alles wat je opgedragen werd.
na een aantal jaren bij dit bedrijf te hebben gewerkt ging het failliet en ik ben toen bij een ander verhuisbedrijf gaan werken en daar ging ik de particuliere sector in en daar deed je inpakken demonteren van spullen en je ontmoete elke dag andere mensen dus dat houd het werk leuk en spannend, en dan wordt je natuurlijk iets ouder en krijgt af en toe last van je rug of er gebeurde wel eens een ongelukje maar je bleef gewoon werken een niet zeuren maar doorgaan mentaliteit, in 2001 kreeg ik voor het eerst een flink mankement een slijmbeursontsteking en we waren nog maar een uurtje of 2 bezig en we moesten nog een aantal klussen die dag dus je gaat zonder je arm te kunnen gebruiken gewoon door tot de laatste klus en het was pijnlijk kan ik zeggen. S’avonds op de zaak aangekomen zeg ik tegen de baas ik ga maandag even naar de dokter want het zit niet goed in mijn schouder, thuis gekomen kreeg ik niet eens mijn shirt uit en mijn vrouw zei hup naar de eerste hulp ermee, daar kwam ik er achter dat het dus een slijmbeursontsteking was en ik kreeg pijnstilling voor het weekend en maandag naar de huisarts ermee.
bij de huisarts werd gezegd u mag een half jaar niet werken en krijgt medicijnen ervoor maar u kunt ook injecties krijgen, dus ik zeg doe die injecties maar hoe eerder eraf hoe beter en dan kan ik weer snel aan het werk, dus ik heb in een aantal weken tijd 7 injecties gehad en voelde mijn schouder steeds beter worden. Inmiddels bleek dat mijn baas mij een ontslagbrief had gestuurd die ik niet ontvangen had maar kwam erachter dat mijn salaris niet was gestort. ik heb dit toen aangevochten en ben ook in de WAO terecht gekomen en werd 100% afgekeurd, nou ben ik niet het type mens wat thuis wil zitten dus zei dat ik wilde werken en mijn baas was in beroep gegaan tegen mijn arbeidsongeschiktheid en ik werd toen terug gezet naar 15/25% dus kon weer werken. een oud collega ging voor zichzelf beginnen en vroeg of ik wilde helpen zijn bedrijf op te starten en ik accepteerde dat.
deel2 van het verdere verhaal volgt.